14ژوئن 2024 - در یک گام مهم به سمت درک و مدیریت بالقوه نفریت در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک(SLE)، یک مطالعه اخیر نقش امیدوارکننده ی مهارکننده‌های کوترانسپورتر 2 سدیم گلوکز(SGLT2) را روشن کرده است. این یافته ها نشان دهنده یک پیشرفت بالقوه در چشم انداز درمان نفریت مرتبط باSLE است.
در این مطالعه ی کوهورت چند مرکزی روی 1775 جفت فرد همسان مبتلا به SLE و دیابت نوع 2 که تحت درمان با SGLT2i بودند یا نبودند، استفاده از SGLT2is با بهبود پیامدهای قلبی و کلیوی مرتبط بود.
محققان در ژورنال JAMA Network Open گزارش کردند که «استفاده ی افراد مبتلا به SLE و دیابت نوع 2 از مهارکننده‌های SGLT2 با کاهش قابل‌توجه خطر دیالیز، نفریت لوپوس، نارسایی قلبی، پیوند کلیه و مرگ و میر ناشی از همه علل مرتبط است».
لوپوس اریتماتوز سیستمیک، یک بیماری خودایمنی مزمن، اندام ها و بافت های مختلف از جمله کلیه ها را تحت تاثیر قرار می دهد. نفریت(nephritis) یا التهاب کلیه ها، یک عارضه شایع و ناتوان کننده ازSLE است که اغلب منجر به نارسایی کلیوی و عوارض و مرگ و میر قابل توجهی در بین بیماران می شود. با وجود پیشرفت در درمان، مدیریت نفریت در SLE به صورت یک چالش بالینی باقی مانده است.
مهارکننده‌های SGLT2 که در ابتدا برای مدیریت دیابت تولید و تایید شدند، اخیراً به دلیل مزایای بالقوه درمانی فراتر از کنترل قند خون، بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند. این داروها با مهار بازجذب گلوکز در کلیه ها عمل می کنند و در نتیجه باعث افزایش گلیکوزوری و ناتریورز می شوند. علاوه بر اثرات ضد دیابتی، مهارکننده‌های SGLT2 خواص محافظتی کلیوی را در شرایط مختلف از جمله نفروپاتی دیابتی و نارسایی قلبی نشان داده‌اند.
با توجه به پیشینه فوق، دکتر Fu-Shun Yen و همکارانش ازکلینیک دکتر ین در تائویوان در تایوان، تاثیر استفاده از SGLT2 را بر شروع و پیشرفت نفریت لوپوس و سایر پیامدهای قلبی و کلیوی در بیماران مبتلا به SLE و دیابت نوع 2 بررسی کردند.
برای این منظور، محققان یک مطالعه کوهورت چند مرکزی را با استفاده از شبکه ی مشترک ایالات متحده از پلت فرم داده های بالینی TriNetX برای شناسایی بیماران مبتلا به SLE و دیابت نوع 2 از سال 2015 تا 2022 انجام دادند.
افرادی که تحت درمان با SGLT2i بودند و افرادی که از این گروه دارویی استفاده نمی کردند، با تطابق نمره تمایل 1:1 به دو گروه تقسیم شدند.
روش کاپلان مایر و مدل‌های رگرسیون خطرات متناسب کاکس برای محاسبه نسبت‌های خطر تعدیل‌شده ی 5 ساله (AHRs) برای دیالیز، پیوند کلیه، نفریت لوپوس، نارسایی قلبی و مرگ‌ومیر برای دو گروه استفاده شد.
یافته های این مطالعه به شرح زیر است:
• از 31790 شرکت کننده ی واجد شرایط، 1775 جفت همسان از مصرف کنندگان و غیر مصرف کنندگانSGLT2i (تعداد3550 نفر) بر اساس امتیازات تمایل انتخاب شدند. میانگین سنی شرکت کنندگان همسان 56.8 سال و 84.8 درصد زن بودند.
• افراد تحت درمان با SGLT2i نسبت به افرادی که تحت درمان با SGLT2i نبودند، بطور قابل توجهی در معرض خطر کمتری برای ابتلا به نفریت لوپوس(AHR= 0.55)، پیوند کلیه(AHR=0.14)، دیالیز(AHR= 0.29)، نارسایی قلبی(AHR= 0.65)، و مرگ و میر ناشی از همه علل(AHR=0.35)بودند.
این یافته‌ها نشان داد که استفاده از مهارکننده‌های SGLT2 در بیماران مبتلا به SLE و دیابت نوع 2 با کاهش قابل‌توجه خطر دیالیز، نارسایی قلبی، نفریت لوپوس، پیوند کلیه و مرگ‌ومیر به هر علتی در مقایسه با عدم استفاده ازSGLT2i ، مرتبط است.
محققان نتیجه گیری کردند: "مهارکننده‌های کوترانسپورتر 2 سدیم گلوکز ممکن است برخی از مزایای محافظتی قلبی و کلیوی را در بیماران مبتلا به SLE و دیابت نوع 2 ارائه دهد.با این حال، این یافته ها باید توسطمطالعات تصادفی کنترل دار دقیق تر و آینده نگر تایید گردد."
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/sglt2-inhibitors-improve-kidney-and-cardiac-outcomes-in-patients-with-sle-and-type-2-diabetes-jama-130053